Wednesday, May 16, 2007

Η ΣΑΡΑΠΟΒΑ ΣΤΟ ΤΕΡΑΙΝ ΣΥΛΛΟΓΑΤΑΙ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ






ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΥ...


Όλα τα πράγματά μου έμειναν όπως

να 'χω πεθάνει πριν από καιρούς.

Σκόνη στη σκόνη εγέμισεν ο τόπος,

και γράφω με το δάκτυλο σταυρούς.


Όλα τα πράγματά μου αναθυμούνται

μιαν ώρα που περάσαμε μαζί,

σ' εκείνη τα βιβλία μου λησμονούνται,

σ' εκείνη το ρολόι ακόμα ζει.


Ήταν ευτυχισμένη τότε η ώρα,

ήταν ένα δείλι ζωγραφιστό.

Έχω πεθάνει τόσα χρόνια τώρα,

κι έμεινε το παράθυρο κλειστό.


Κανένας, ούτε ο ήλιος, πια δε μπαίνει.

Το ερημικό μου σπίτι αντιβοεί

στην ώρα κείνη ακόμα, που σημαίνει,

αυτή μονάχα, βράδυ και πρωί.


Δεν ξέρω δω ποιος είναι τώρα ο τόπος,

σε ξέρω ποιος χαράζει τους σταυρούς,

κι όλα τα πράγματα έμειναν όπως

να χω πεθάνει πριν από καιρούς




ΣΑΝ ΔΕΣΜΗ ΑΠΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ


Σαν δέσμη από τριαντάφυλλαείδα το βράδυ αυτό.

Κάποια χρυσή, λεπτότατηστους δρόμους ευωδιά.

Και στην καρδιά

αιφνίδια καλοσύνη.

Στα χέρια το παλτό,

στ' ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.

Ηλεκτρισμένη από φιλήματα

θα 'λεγες την ατμόσφαιρα.

Η σκέψις, τα ποιήματα,

βάρος περιττό.
Έχω κάτι σπασμένα φτερά.

Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε

το καλοκαίρι αυτό.

Για ποιον ανέλπιστη χαρά,

για ποιες αγάπες

για ποιο ταξίδι ονειρευτό.









2 comments:

LOCUS SOLUS said...

Good morning!
Η Σαράποβα πρέπει να το έχασε το ματς συλλογούμενη Καρυωτάκη, έτσι; Δεν της είχε μιλησει κανείς για τον Τσιφόρο, διάβολε!

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΥΛΟΥ said...

Εγώ πάντως όταν βλέπω την Σαράποβα ή οποιοδήποτε όμοιά της, το μυαλό μου πάει στο Θεώρημα 32 του Σπινόζα
"Αν φανταστούμε ότι σε κάποιον αρέσει ένα πράγμα που μόνο ένας μπορεί να το έχει, προσπαθούμε ώστε το πράγμα αυτό να μην περιέλθει στην κατοχή του"